15 (57)
nigdy nie umiałam dobrze malować a ostatnio tak obsesyjnie myślę
że gdybym była fridą kahlo mogłabym teraz namalować kobietę z obciętymi
od samych ramion rękami ale malowałabym nie tak jak frida nie byłoby ani bólu
ani krwi po prostu kobieta bez rąk po prostu kobieta która płacze i nie może wytrzeć łez
po prostu kobieta która może dotknąć twojego ramienia tylko spojrzeniem i nawet
nie głosem bo ona go już nie ma po prostu kobieta która nie widzi daleko i twoje
ubranie zlewa jej się z niebem po prostu kobieta która nawet nie może cię objąć czy
nie widzisz obcięto jej ręce a blizny schowano daleko w środku obcięto jej ręce
nożycami i gdzieś daleko schowano nożyce nie malowałabym ich na obrazie jak frida
kobietom które idą na wygnanie już nie są potrzebne ani nożyce ani ręce kobiety więcej
nie muszą się bać że ktoś zobaczy czym im rozcinano skórę jak im przelewano krew
z jednej żyły do drugiej kiedyś im obiecano że zamiast rąk wyrosną skrzydła i
staną się aniołami i będą wędrować po świecie i nie będą robić więcej
nic złego wiesz kiedy zostaję bez rąk i kiedy nie mogę wyciągnąć do ciebie
choćby kwiatka podać kubka wody nie wiem czy naprawdę tak bardzo chciałam
stać się aniołem i czemu tak nagle i czemu tak przykro ode mnie odchodzisz
bo nie mogę
niczym się z tobą podzielić zupełnie nie umiem malować zbieram tylko maleńkie
wizerunki twojej twarzy twojego uśmiechu twojej radości i tak się boję od tej pory
że na zawsze zapomnę jak się śmiejesz jak patrzysz na świat jak oglądasz obrazy
fridy boję się przez tak długi czas bez przerwy być kobietą z obciętymi rękami
i oczami które nieznośnie bolą od niespodziewanej jesiennej powodzi

Bohdana Matijasz